Група лацінаамерыканскіх і постсавецкіх аўтарак (Аніба Кіхано, Вальтэр Мігнола, Маддзіна Тлостанава) падняла тэзу: каланіяльнасць — гэта не пра калоніі ў мінулым, а пра структуры ведаў, эстэтыкі і самаразумення, якія застаюцца пасля фармальнага канца каланіяльных імперыяў. Яны называюць гэта «каланіяльнасцю ўлады / ведаў / быцця».
Для беларускага кантэксту гэта асабліва прадуктыўна: многія нашы пытанні не тычацца «забароны», яны тычацца таго, як нашыя гісторыя, літаратура, навука былі ўцягнутыя ў цэнтралізаваны расійска-савецкі канон. Дэкаланізацыя тут — гэта не «выйсці ў еўрапейскі канон», а перапісаць саму логіку канона.
Для каго ўваход: для тых, хто працуе з адукацыяй, з музеем, з універсітэтам, і хоча не проста мяняць адказы, але і перазадаваць пытанні.
Ключавыя тэксты
- Quijano, A. (2000). Coloniality of Power, Eurocentrism, and Latin America.
- Mignolo, W. (2011). The Darker Side of Western Modernity.
- Tlostanova, M. (2018). What Does It Mean to Be Post-Soviet?