Простае тлумачэнне
У беларускім выпадку «дыяспара» пасля 2020 стала не проста культурнай катэгорыяй, а палітычнай. Людзі за мяжой вядуць беларускую школу, выдавецтвы, медыя, архіў — тое, чаго не можа рабіць Мінск.
Дэкаланіяльная оптыка гаворыць: не «хто сапраўдны беларус — той, хто застаўся, ці хто паехаў», а «як мы разам утрымліваем беларускую прастору, пакуль дзяржава захоплена».
Беларускі прыклад
Выдавецтвы «Янушкевіч», «Логвінаў», «Gutenberg Publisher», Вільня, Варшава, Прага; Беларускі нацыянальны універсітэт у выгнанні — усё гэта не эміграцыя, а перанесеная айчына.
Чаму гэта важна
Упісаць дыяспару як поўнаправага субu{2019}екта нацыі — важны элемент беларускага дэкаланіяльнага мыслення. Айчына — гэта не толькі тэрыторыя.
Крыніцы
- Gilroy, P. (1993). The Black Atlantic.