Простае тлумачэнне
Нацыянальны канон — гэта адказ на пытанне: «каго мы лічым нашым класікам». Купала, Колас, Багдановіч, Барадулін, Караткевіч, Быкаў. Канон заўсёды паменш, чым літаратура: у ім нехта ёсць, а нехта — не.
Беларускі прыклад
Беларускі канон доўга фармаваўся ў савецкіх умовах, дзе «правільны» класік — гэта той, хто ўпісваўся ў савецкі гатунак. Рэабілітацыя Цёткі, Чорнага, Пазняка ці Арлова ў правам сэнсе яшчэ працягваецца.
Чаму гэта важна
Працаваць з канонам — значыць спытаць, каго ў яго не ўключылі і чаму. Гэта інструмент, каб пераставіць акцэнты без вайны з самой ідэяй класікі.
Крыніцы
- Конан, У. (2001). Адраджэнне нацыянальнай самасвядомасці.